Stres vs lęk – dwie różne bajki.

Stres to naturalna reakcja na coś konkretnego: sprawdzian, rozmowę, egzamin, występ.

Wiesz, czego się boisz — i po sytuacji napięcie spada.

Lęk to stres, który zapomniał, że miał wyjść po dzwonku.

Nie ma konkretnego powodu, ale czujesz niepokój, napięcie, panikę albo przyspieszone tętno — nawet wtedy, gdy nic się nie dzieje.

To jak aplikacja, która dalej działa w tle, mimo że ją wyłączyłeś.

Co dzieje się w mózgu?

Kiedy stres trwa za długo, ciało migdałowate (centrum alarmowe mózgu) staje się nadwrażliwe. Zaczyna reagować nawet na zwykłe rzeczy, jak dźwięk powiadomienia czy słowo „odpytywanie”. Kortyzol i adrenalina krążą non stop, a kora przedczołowa – ta od logiki i spokoju – mówi:

„Ja już nie mogę, weź to ogarnij…” 😵‍💫

Efekt? Ciągłe napięcie, trudności z koncentracją, problemy ze snem i poczucie, że wszystko jest „za dużo”.

Jak rozpoznać, że to już lęk, nie zwykły stres?

Zwróć uwagę, jeśli:

• Czujesz napięcie nawet bez powodu,

• Trudno ci się uspokoić, choć chcesz,

• Boisz się rzeczy, które wcześniej były neutralne,

• Pojawiają się bóle brzucha, serca, głowy – a lekarz mówi, że wszystko w porządku,

• Masz wrażenie, że twój mózg to przeglądarka z 50 kartami i żadna się nie ładuje.

To może być znak, że układ nerwowy potrzebuje pomocy, nie kolejnego motywacyjnego cytatu z Instagrama.

Co możesz zrobić?

Najważniejsze:

Nie jesteś „słaby”, jeśli czujesz lęk.

To znaczy, że twój mózg jest zbyt wrażliwy, by udawać, że nic się nie dzieje — i właśnie dlatego warto mu pomóc.

Bo lęk to nie wyrok. To tylko sygnał:

„Hej, system potrzebuje aktualizacji. Może za dużo stresu, za mało snu i trochę za dużo kawy.”

Podsumowując:

• Stres = normalna reakcja na sytuację.

• Lęk = stres, który nie wyłącza się po egzaminie.

• Rozwiązanie = oddech, ruch, sen, rozmowa i wsparcie.

Twój mózg to nie wróg – on po prostu czasem zbyt poważnie traktuje twoje życie szkolne.

Więc jeśli czuje panikę – nie krzycz na niego.

Daj mu trochę zrozumienia… i może melisę.